هواللطيف
ذكر
عادتش بود. هر وقت آب مي خورد، هميشه بعدش بلند مي گفت "يا حسين!"
حالا ماه رمضان شده، وقتي تشنه است، آب كه مي بيند و نمي خورد، زير لب آرام مي گويد "يا ابالفضل!"علي مددى
به نام خداوند بخشنده مهربان

در آنجا كه حسين(عليه السلام) در صحنه است،
اگر در صحنه نباشي هر كجا ميخواهي باش،
چه ايستاده به نماز چه نشسته به شراب،
هر دو يكيست.
يا علي مدد است
هواللطیف
همیشه شاکر مرحمت و صبر استادی هستم که در این مدت درس سکوت را از او باز آموختم.
انهم یرونه بعیدا و نریه قریبا...
یا علی مددی
به نام خداوند بخشنده مهربان
دوست خوبم حامدآقا از ما دعوت كرده تا چندتا از الفبای وبلاگنويسي را بنويسيم. البته دوستاني كه به چاینبات سر ميزنند اكثرن خودشان اينكارهباز و در این امر خطیر از افراد نامبر وان (number one) هستند. ولی خب به قول علما، ما اضعف مامومين را در نظر ميگيريم و به چند نکته جهت يادآوري اشاره ميكنيم.
قبل از هر چيز توصيه ميكنم كتاب روزنامهنگاري آنلاين (كه انتشارات همشهري آن را منتشر كرده است) را مطالعه كنيد. كتاب كمحجم و مفيديست و ميتواند در اين زمينهها راهگشا باشد.
در كل نكات وبلاگنويسي را ميتوان به سه دسته تقسيم نمود:
۱. نكات فني ۲. نكات نگارشي ۳. نكات محتوايي
يكي از مواردي كه اكثر بلاگرها رعايت نميكنند، نحوهي قرار دادن عكس در وبلاگ است. اين اتفاق بيشتر مربوط به مواقعيست كه صاحب وبلاگ خودش عكس گرفته و قصد دارد آن را در وبلاگ نمايش دهد. معمولن اندازهي اينگونه عكسها خيلي بزرگ است، اين امر موجب به همريختگي قالب وبلاگ و يا باعث دير بالاآمدن وبلاگ ميشود. و اگر اين زمان از يك الي دو دقيقه فراتر رفت مراجعهكنندگان از خير ديدن آن ميگذرند. در اينجا سعي ميكنم كه نحوهي ريسايز كردن عكسها توسط نرمافزار محبوب فوتوشاپ را به شما آموزش بدهم.
فرض ميكنيم كه شما اين نرمافزار را بر روي سيستم خود نصب كردهايد، البته اگر اين نرمافزار را نداريد(كه بعيد ميدانم) جاي هيچگونه نگراني نيست، ميتوانيد آن را از بقالي سركوچه و با قيمت مقطوع، تهيه كنيد!
پس از وارد شدن به فوتوشاپ، مسير File >> open را اجرا كنيد يا از كليدهاي Ctrl + O استفاده كنيد. ( عكس شماره ۱)
عكس مورد نظرتان را انتخاب كرده و در محيط نرمافزار باز كنيد. ( عكس شماره ۲)
بر روي نوار بالاي عكس راست كليك كرده و از گزينههاي موجود Image size را انتخاب كنيد. ( عكس شماره ۳)
پس از انجام مراحل فوق صفحهاي باز ميشود كه در آن اطلاعاتي از قبيل طول و عرض و كيفيت عكس در آن درج شده است. ( عكس شماره ۴)
اندازهي عرض عكس را حداكثر بر روي ۱۵ سانتيمتر و رزولوشن عكس را بر روي ۷۲ تنظيم كنيد؛ و بر روي Ok كليك كنيد. ( عكس شماره ۵)
و در مرحلهي آخر با استفاده از كليدهاي Ctrl + S تغييرات اعمال شده را بر روي عكس ثبت كنيد.
خب حالا غذاي ما آمادهست براي صرف در وبلاگ، يعني همون عكس مورد نظر براي نمايش در وبلاگ.![]()
با توجه به اینكه بالاآمدن سريع صفحهي اول وبلاگ امتياز مهمي براي آن محسوب ميشود سعي كنيد مطالب بلند را در ادامهي مطلب قرار بدهيد. همين طور از قرار دادن تعداد زيادي عكس در صفحهي اول پرهيز كنيد و در پستهايي كه به صورت گزارش تصويري هستند يكي از عكسهاي برگزيده را در صفحهي اول قرار داده و سپس بقيهي عكسها وهمان عكس برگزيده را در ادامه مطلب بياوريد.
بايد توجه داشته باشيد كه كل مطلب شما ميبايست در ادامه مطلب قرار بگيرد. بعضي از كاربران قسمتي از مطلب خود را در صفحه اول قرار ميدهند و ادامهي آن را در ادامه مطلب. كه اين كار باعث ميشود در مراجعاتي كه در آينده به اين پست انجام ميشود تكهي اول پست نشان داده نشود.
مورد ديگري كه كم و بيش مشاهده ميشود غلطهاي املاييست كه اين امر ناشي از فغر متالعه ميباشد. وغطي شما مشقول نوشطن متلبي حستيد بايد به املاع درسط كلماط حم طوجه داشته باشيد يا لااقل اگر در آن شك داشتيد از ديگران سوال كنيد؛ چون خواه ناخواه وبلاگ يكي از ابزار تبليغ و گسترش زبان شيرين فارسي هم محسوب ميشود.
خیلی دوست داشتم در مورد کامنت گذاشتن که از ارکان وبلاگ نویسی محسوب میشود مطلب بنويسم كه اين نكته را هم ميگذاريم به عهدهي مابقي دوستان.
البته نيك قبلن مطلب جالبي در مورد نحوهي كامنت گذاشتن ارائه كرده بود تحت عنوان كامنتگذاران شايد بد نباشد شما هم بخوانيد.
در پايان از نيك و هاديب و safzav دعوت ميكنم تا اگر مايل بودند نكاتي را از الفباي وبلاگ نويسي بيان كنند.
به نام خداوند بخشنده مهربان

مـــا غایـــبیم و او منتظر آمــدن مــا.
به نام خداوند بخشنده مهربان
به تازگي کتابی به دستم رسیده تحت عنوان "صمیمانه با جوانان وطنم" به قلم سید مهدی شجاعی، البته چاپ اولش مربوط به سال ۷۶ است ولي با يك تاخير خيلي خيلي كوتاه (در حدود ده سال!) اين كتاب را خواندم. قلم كتاب همانند ديگر نوشتههاي وي در عين روان بودن و سادگي، بسيار زيبا و پر مغز است. كتاب به صورت قسمتهاي كوتاه و در موضوعات مختلف نوشته شده و نويسنده (همانطور كه از نام كتاب پيداست) جوانان را مخاطب خويش قرار داده است.
متن زير اولين نوشتهي اين كتاب است كه آن را تقديم ميكنم به يك+يك تن از دوستانم كه نامردي روزگار غدار خاطرشان را آزرده ساخته...
***
وقتی که تنهای تنها میشوي، وقتي كه دوستانت، آنها كه نيازمند ياريشان هستي، درست در حساسترين نقطه رهايت ميكنند؛ وقتي در دست همانها كه پشتوانه و پشتگرمي محسوبشان ميكردي، خنجر ميبيني، وقتي زير سنگي كه به استوارياش سوگند ميخوردي و تكيهگاهش ميشمردي، ماري خفته ميبيني كه در تكان حادثه از خواب جهيده است؛
وقتي كه امواج امتحان، خاشاك دوستيهاي سطحي را ميروبد و لجن متعفن خودخواهي و منفعتطلبي را عريان ميسازد؛ وقتي كه هيچ تكيهگاهي برايت نميماند و هيچ دستي خالصانه به دوستي گشاده نميگردد، يك ملجا و اميد و پناهگاه ميماند كه هيچ حادثهاي نميتواند او را از تو بگيرد.
او حتي در مقابل بديهاي تو خوبي ميآورد و بر روي زشتيهاي تو پردهي اغماض ميافكند.
اگر بداني كه محبت و اشتياق او به تو چقدر است، بندبند تنت از هم ميگسلد.
او به عيسي علي نبينا و آله و عليهالسلام ميفرمايد:
اگر آنها كه به من پشت ميكنند، ميزان اشتياق مرا نسبت به خويش بدانند، قالب تهي ميكنند.
حتمن دانستهاي كه او كيست.
پس چرا در انتها به او برسي؟! از او آغاز كن.
پيش و بيش از همه خدا را دوست بگير و همو را ملاك و شاخص دوستيهايت قرار بده.
هر كه به خدا نزديكتر و صفات خدايي در او متجليتر، دوستتر و صميميتر.
و تو كه چنين دوستي و رفاقتي ميطلبي، خود پيش از ديگران به خلق و خوي الهي متخلق ميشوي.
دلت هميشه گرم خدا باد.